terug
<
>

Het kleine ZZP-ABC #15

OVERWERKT

Twee jaar geleden kreeg ik een kruising tussen een depressie en een burn-out. Dat was lastig, want ik was aan het afstuderen en moest daarna het werkveld in. Links en rechts werd ik voorbereid op de rampen die me daar te wachten stonden, zoals gratis werken om ervaring op te doen, de Kafkaëske administratiehel en het leuren met jezelf; het kennismaken met mensen onder de noemer netwerken.

Uit de running zijn als je zelf de kar moet trekken, is de nachtmerrie van elke ZZP'er. Geen betaald ziekteverlof, geen begeleid herintegratietraject. Maar ook geen baas die mij miste. Mijn ouders sprongen bij bij het betalen van de rekeningen en ik ging in een winkel werken omdat de inschrijving als ondernemer bij de KvK te veel enge vensterenveloppen had opgeleverd. In die winkel deed ik af en toe de lichten uit en de deur op een kier, in de hoop dat de klanten dachten dat we gesloten waren.

Toen de burn-out klaar met me was, pakte ik de zelfstandigheid weer op. Ik las zelfhulpboeken die hetzelfde predikten maar verschillende doelgroepen hadden. Voor baby’s is rust, reinheid en regelmaat heel belangrijk, voor freelancers ook. Zorg voor structuur en heb doorzettingsvermogen, daar draaide het allemaal om. Tijdens het thuiswerken raakte ik verslingerd aan de wijsheid van Marie Kondo, die zegt dat je zoveel mogelijk spullen liefdevol moet bedanken voor hun aanwezigheid in je leven, waarna je ze weggooit. In een leeggemaakt huis zat ik blij te typen. Zodra ik kreeg uitbetaald kocht ik nieuwe spullen. De eerste keer dat ik een normaal gage ontving voor een opdracht, schafte ik twee Prada-zonnebrillen aan om het gevoel te hebben dat ik een volwassen vrouw was die zich zulke dingen kon veroorloven. Toen het winter werd en nieuwe opdrachten uitbleven, moest ik weer geld lenen bij mijn ouders. Ik droeg mijn zonnebrillen binnenshuis, om en om.

>>Het voelde alsof een direct lijntje was ontstaan van mijn werk naar mijn identiteit<<

Met de kou kwam ook het gepieker. Wat als er geen werk binnenkwam en ik weer ziek werd? Ik was veel bezig met het geld dat ik niet had en de angst dat ik volledig zou mislukken op een hele zichtbare manier. Het voelde alsof een direct lijntje was ontstaan van mijn werk naar mijn identiteit. Als ik in de ochtend nog geen deadline had gehaald, zei dat iets over mij als persoon. Dat is een hele nauwe manier van naar jezelf kijken. Soms zit je niet om 9 uur achter je computer doordat je verkouden bent, of nog een afwas moet doen, of omdat er een goddelijk persoon in je bed ligt. Dat wil niet zeggen dat je lui bent, of geen doorzetter. In een crisissituatie is het logisch om zoveel mogelijk te willen controleren en reguleren, om een volgende crash te voorkomen. Maar uiteindelijk werd ik opnieuw moe van mijn eigen paniekvoetbal.

Op een dag was de after-angst van de burn-out ook uitgewoed. Ik analyseerde mijn eigen gedrag niet meer, hield op met spullen weg-Marie-Kondoën en ging weer aan het werk. In de zomer droeg ik een Kruidvat-zonnebril. Omdat ik niet bang ben dat die stuk gaat.

tekst Helena Hoogenkamp beeld Nik van Es

En eindelijk is er Het kleine ZZP-ABC. Een talisman en feest der herkenning voor de dolende ZZP'er-kunstenaar in de vreemde werkelijkheden van alledag. Lees ook de aflevering over netwerken.

Helena Hoogenkamp & Nik van Es | Redactie   |  

Reacties

Nog geen reacties

Reageer

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen