terug
<
>

Een heel universum uit je mond persen

Polle Vrienten stond na zijn afstuderen aan het Utrechts Conservatorium (2014) voor een moeilijke keuze: het werkveld in met zijn Jazz & Pop-diploma? Of toch die ene ultieme sprong in het diepe? Polle sprong. Samen met drie vrienden maakte hij de komische klankgroep Herman in een Bakje Geitenkwark tot een succes. Binnenkort beginnen de repetities voor hun derde show. ‘Herman heeft mijn zelfvertrouwen ontzettend versterkt.’
 
Hoe belandde je bij Jazz & Pop?
‘Op de middelbare school greep ik alles aan wat met creativiteit te maken had: van beeldontwerp voor de schoolkrant tot en met meedoen met de salsaband. Buiten dat had ik veel moeite met het schoolsysteem. Huiswerk maken en thuis aan opdrachten werken was niets voor mij. Na het behalen van mijn diploma heb ik een jaar niets gedaan en voornamelijk computerspelletjes gespeeld. Tot ik echt het gevoel kreeg dat ik iets moest gaan doen. Ik wilde heel graag naar het conservatorium. Dat leek onbereikbaar omdat ik nooit één enkel instrument van kinds af aan heb bespeeld. Ik heb altijd maar een beetje aangemodderd. Het enige wat ik echt ontwikkeld had, was mijn motivatie; mijn lust naar muziek en klank. Ik heb van jongs af aan al een band met muziek, maar ik dacht dat die band niet de juiste voor het conservatorium was. Voor mijn gevoel deed ik puur op bluf en charme auditie in Utrecht. Gelukkig ben ik aangenomen en met open armen ontvangen.’
 
En toen werd je theatermaker?
‘Nou, Herman in een Bakje Geitenkwark bestaat al sinds de middelbare school. Het was een groepje waarmee we aan bonte avonden deelnamen en op Koninginnedag in het Vondelpark zongen. We zijn in het begin bij elkaar gekomen om volledig vanuit plezier samen te zingen. Om muziek vocaal te maken. Af en toe werden we gevraagd door bedrijven of op conferenties. Zo hebben we jaren in het semi-professionele circuit geopereerd. Na mijn eindexamenconcert in 2010 besloten we één ultieme poging te wagen om van Herman een voorstelling te maken. We hadden namelijk ideeën waarvan we dachten dat die alleen in het theater zouden werken. Een halfjaar lang hebben we bijna fulltime “Hermandingen” gemaakt en de sprong gewaagd. De show was een succes, we kwamen in contact met een impressariaat en inmiddels is Herman in een Bakje Geitenkwark voor ons allevier een fulltime baan.’
 
Is Herman in een Bakje Geitenkwark muziek of cabaret?
‘Ik vind het heel moeilijk om dat uit te leggen. Dat is enerzijds heel erg onhandig, maar anderzijds kun je daardoor mensen juist interesseren om naar je te komen kijken. Je moet het zien om te weten wat het is, je kunt het niet uitleggen. Klinkt misschien flauw, maar is echt waar. We maken echt niet alleen maar muziek: in de eerste show zaten maar drie liedjes. Een ander mooi voorbeeld is dat er ook veel mime in onze voorstellingen zit. Het kan soms heel erg fysiek zijn. Wat wij doen met Herman is het vocaal maken van verschillende stijlen en gevoelens. We zijn eigenlijk vier jongens die, zonder dat ze doen of ze veel te vertellen hebben, veel te vertellen hebben. We proberen onze toeschouwers anders naar dingen te laten kijken, de dingen anders te laten ervaren.’
 
Herman is niet aan een genre gebonden. Aan welke de criteria moet jullie materiaal voldoen voor het in het programma mag?
‘Ik moet denken aan de recensies die ik lees. Bijna alle critici proberen Herman te spiegelen aan muzikaal cabaret of engagement. Ze zijn continu op zoek naar criteria waar onze groep aan zou kunnen voldoen. Ik kan je nu al vertellen: wat wij maken is niet geëngageerd. Het enige wat er bestaat, is een onverbiddelijke vorm. Er is namelijk niets anders op het podium dan wij vieren, onze stemmen, vriendschappen, lichamen en humor. Dat is waarmee wij werken. Als je het hebt over criteria, kan ik alleen zeggen dat we gaandeweg hebben ontdekt wat werkt of niet werkt.’
 
Kun jij binnen Herman iets kwijt wat je niet tijdens je opleiding kwijt kon?
‘Op het conservatorium studeerde ik vooral omdat het moest. Ik deed oefeningen omdat deze goed voor mijn ontwikkeling waren. Ik wist heel goed wat, hypothetisch gezien, het beste voor me was. Maar tijdens mijn studietijd was ik helemaal niet bezig met wat ik fijn vond om te doen. Bij Herman voelt dit anders: daar ga ik uit van mijn kracht. Ik voel me nooit slecht op het podium of in de repetitie. Herman versterkt het vertrouwen dat ik in mezelf heb, waardoor ik de ruimte heb om ook aan mijn zwakke punten te werken.’
 
Ben je een theatermaker of een zanger?
‘Zonder dat ik hier echt diep over nadenk, is dit een vraag die al een tijdje door mijn hoofd spookt. Als iemand mij dit vraagt, antwoord ik altijd theatermaker omdat je vervolgens weinig hoeft uit te leggen. Maar ik weet dat ik ook een zanger ben natuurlijk. Wat ik ook zeg, het dekt eigenlijk nooit de lading. Ik ben namelijk niet iemand die een lied vertolkt, maar ik probeer wel een heel universum uit mijn mond te persen. Ik produceer een muzikaal geluid; ik probeer vocaal te maken wat ik in mijn kop heb.’

tekst Yvo Nafzger beeld Menno van der Bijl

 
Herman in een Bakje Geitenkwark bestaat uit:
Polle Vrienten (HKU Jazz & Pop, zang)
Rob Veugelaers (HKU Jazz & Pop: Gitaar)
Rein Mulder
Benny van der Bijl

Polle Vrienten studeerde af bij Jazz & Pop van HKU Utrechts Conservatorium en dook daarna definitief het theater in. Waar hij de stem in zijn hoofd laat spreken.

Yvo Nafzger | Redactie   |  

Reacties

Nog geen reacties

Reageer

Je moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen